Upiekszacz bloga.

Ten post ma na celu wytlumaczenie sie z czynu niezbyt chwalebnnego. Nikt nie mowil, zem czlek szlachetny. Owszem, zaniedbalam bloga, ktorego celem bylo dostarczanie info o mych poczynaniach moim kamratom po opuszczeniu szkoly, mojej przeprowadzce itd. Oraz zdjec. Zawiodlam :P. Dodatkowo nie odpowiadam na sms’y, nie dziala mi gg (czekam na router, ktory na obecna chwile jest we Wloszech, ale to dluga historia). Generalnie, kontakt ze mna kuleje. Na calej lini.

Tak wiec nadrabiamy.

Po pierwsze, zyje i mam sie dobrze, nawet bardzo. Na tyle, ze moja mama mysli o uszczupleniu mi kieszonkowego ;). Zywie sie w Almie, mam nowy, litrowy kufel i jestem najlepszym przykladem, iz student wcale nie musi chodzic glodny i obdarty. Myje sie, nawet czesto, gdyz na wode posiadamy ryczalt.

Mam prace, zaczynam od poniedzialku o, sic, 7 rano. Bede edytorem zdjec, brzmi dumnie, nie? Jedyny, jak zwykle, zrobil podpinke i bedziemy (znowu) pracowac razem. Ach, ta milosc ^^. Dobra, koniec zlosliwosci.

Co poza tym… poznaje Krakow. Ten mniej turystyczny. Np. Podgorze, w planach Zakrzowek. Szczerze? Jestem w niebowzieta. Nie chce wracac nad morze, nie po tym, jak zobaczylam np. park w kotlinie, osloniety wysoka, skalna sciana. Owszem, brakowalo mi starych murow Wrzeszcza, Oliwy, Nowego Portu, ale prawie to samo mam tu.

A tak poza tym, coz, korzystamy z zycia. Po raz pierwszy czuje sie “u siebie”. Nic mnie nie ogranicza, czas plynie wolno, kazdy dzien ma slodki smak. Mam czysta karte i w sumie moge wszystko. Trzeba tylko chciec.

Mialam dzis pierwszy zjazd, ale na dzis dosc pisaniny. Upiekszacz mode on.

Rzut pierwszy, Krakow deszczowy, KLIKAC.

Krakow sloneczny, KLIKAC.

I reportaz o meleksach, ktory otworzyl mi drzwi do Dziennika Polskiego. Tylko teraz musze znalezc czas, zeby te praktyki odbyc, ech. KLIKAC.

Kami