Tę piękną mądrość (patrz wyżej) usłyszeliśmy w drugiej klasie licka od Dżudży (lub dla przyjaciół Dża), to jest naszej znienawidzonej babce od geografii, której większość życzyła upadku ze schodów.
Nie byliśmy patologiczni w żaden sposób. Przedmiot też był przez większość lubiany, ale ona… ona po prostu się prosiła. Żeby nie było, nie napluliśmy jej do kawy (tak np. zrobił exJedyny w gimnazjum pani M., hihi), nie kładliśmy jej pinezek pod siedzenie itd.
Broń była lepsza – słowo i udowadnianie, że jest się od niej lepszym, nawet, jak się nie jest.
Ta kobieta nie miała po prostu w sobie charyzmy. To wszystko. Dla naszej garstki było to wystarczająco, by ją skreślić.
Ale powiedziała jedną, mądrą rzecz. “Polska leży na południu RPA”. Na dźwięk tych słów poczułam wielkie zrezygnowanie, chciałam zabrać plecak i wyjść. Dziś twierdzę, iż kobieta miała trochę racji.
To co dzieje się w Krakowie od paru dni, nie śniło się nawet św. Stanisławowi. Powietrze dosłownie przykleja się do ciała, a ja dziękuję opatrzności, iż obdarzyła nas mieszkaniem, w którym woda jest na ryczałt.
Niech to się już skończy.
Kami
