O ludzkiej glupocie.

Wlasnie odprawilam spod moich drzwi straz miejska. Dziwne, gdyz ostatnio bylam grzeczna, sumienie mam czyste. Chodzilo im o mojego ojca, a dokladnie o jego samochod…

Generalne nasza hondziunia stoi zasrana. Niestety, jej wyglad zasial smutek w sercach okolicznych mieszkancow, w efekcie powiadomili o tym wladze panstwowe.

No ja pierdyle. Primo, jak bardzo ograniczonym trzeba byc, zeby zlozyc taki “donos”? Secundo, kto, majacy troche oleju w glowie, przyjalby take zgloszenie i dodatkowo fatygowal sie na czwarte pietro?

Ze niby samochod psuje feng-shui miejsca, ze sie sypie (mozg sie Wam sypie), a naprawde to chodzi o to, iz zajmuje miejsce parkingowe. I tu Kamis nie wytrzymala. Spojrzala na Pana Wladze, jak na glupiego przedszkolaka i odpowiedziala, ze stoickim spokojem, iz inne samochodzy TEZ zajmuja miejsce parkingowe.

Poszli. Alleluja. Kocham nasz system. Zajeliby sie czyms pozytecznym.

A samchod bedzie stal zasrany, bo takie mamy “widzinamsie”, o :P.

Kami

Zlote zycie.

Wsio na dzis. KLIKAC!

Kami

Zaleglosci.

Powolutku je nadrabiamy. Powrot do 13 czerwca. Przy okazji krazownikow szos (ktore tez wrzuce, kiedys), zaintrygowal mnie… parking. KLIKAC!

To jeszcze nie Andreas Gursky (swoja droga gosc jest moim bogiem), ale coraz wieksza przyjemnosc sprawia mi fotografowanie przestrzeni miejskiej, jej geometria. Idziemy w jakims kierunku, o.

No i fragment “obyczajowki” z Dni Pruszcza, dokladnie z Faktorii. KLIKAC!

A teraz spac. Kami, jak to ma w zwyczaju, po 3 dwunastkach pojechala na impre z darmowym dzikiem i alkoholem… Obudzila sie rano nie u siebie, tj. u Jedynego i pojechala do swej sypialni na 5 h, by ponownie zawrocic do Gdanska i udac sie z Jedynym na spacer. O 1 w nocy wyszla do Galerii “na 30 min”, wrocila po 3h, a rano znowu zdjecia, bieganie po kurierach, papiery na ASP, spanie w studio na plytach… Moja matka juz nie pamieta, jak ja wygladam. A ja? Ja chce spac. Tak konkretnie. I najlepiej obok Jedynego.

Kami

Zjazd.

Nagromadzilo mi sie tych watpliwosci. Mam jakies wahania hormonalne/nastrojowe, nie wiem. Masakra generalna.

I nie chce mi sie jakos dostac na to ASP. Znaczy fajnie by bylo, ale po glebszym przemysleniu paru spraw, uwazam, iz jest to sen wariata. Bledem bylo niezdawanie historii/geografii. Bledem bylo unikanie analoga. Dupa i tyle.

Trzeba bylo od razu nastawic sie na Krakow. Jest mieszkanie, pralke dostalismy, zastawe tez – mozna zyc.

Tak, jak mnie nie przyjma na ASP, to bede szczesliwsza, o.

I maly powrot do Dni Pruszcza. KLIKAC!

No a generalnie jestem dumna z tych zdjec. Mimo, ze nie mialam dwoch toreb fotograficznych, wyszlo zajebiscie xD. Ba, nawet pochwalili mnie tam, gdzie powinni pochwalic :).

A reszta dzis wieczorem, teraz do Jedynego trzeba leciec i pstrykac, pstrykac na ASP, tfu!

Kami

Ludzie powinni znac prawde…

ze zacytuje Grzesia nr 2: “prawda jest taka, ze ten koncert byl tylko po to, zebyscie Wy mieli zdjecia na te swoja strone zespolu”.

Otoz to, Panie i Panowie, goscie Dni Pruszcza Gdanskiego, notabene XIX, ten koncert wcale nie byl dla Was. Ten cwiczony godzinami “ruch sceniczny” nie mial cieszyc Waszych oczu, o :).

Po 3 dniach picia i focenia, focenia i picia, chce spac. A ze czekaja mnie 3 tzw. “dwunastki” zdjecia beda za jakis czas. Na razie mala probka wygibasow ITM. KLIKAC.

Fot z afterparty nie bedzie. Lepiej tego nie ogladac ^^. Powiem tak. To byly NAJGORZEJ zorganizowane Dni Pruszcza Gdanskiego w historii. Imprezka w Galerii i wsparcie Jedynego uratowaly sprawe. I niesamowicie milo bylo uslyszec od chlopakow: “Dziewczyno, czemu nie poznalismy Cie wczesniej, gdzies Ty sie uchowala?”.

Ulice dalej, Panowie :).

Kami

Jest dobrze, dobrze jest :)

Nowa praca jest cudowna. Generalnie placa mi za stanie, raz na jakis czas polece komus aparat, o ktorym nie mam teoretycznie zielonego pojecia, bo nie robilam nim zdjec xD. Zeby bylo zabawniej, wczoraj sprzedalam kamere za, bagatela, 2,5 tys., a nie mialam jej nawet w dloni…

“I o to chodzi”, rzucil do mnie szef, trzymajac wyciagniete oba kciuki w gescie zwyciezcow. Znaczy, ze sie nadaje, o :).

A teraz znowu mala retrospekcja.

W sobote wybralismy sie z Jedynym na ryneczek. Najpierw male rozeznanie terenu. Wniosek jeden – nie da sie byc niezauwazonym. Trzeba… PODEJSC do ludzi. O zgrozo, zagadac. Przywyklam juz do tego w pracy, dalam rade. Kolejny kontakt z rzeczywistoscia. Ludze sa mili. Przyszla para wyrostkow z prosba o zdjecia, a Oni, nie dosc, ze pozowali, zalatwili nam innych “modelow”, to jeszcze obdarowali Nas siatka warzyw z domowego ogrodka. Pyszne byly. Jedyny tez potwierdzi, gdzyz Kamis specialnie dla Niego przygotowala twarozek i jeszcze kanapki mu do pracy przywiozla. Starzeje sie, robie sie pro rodzinna… masakra.

A w pasku prawie-jak-ilford :). KLIKAC!

Co do paska. Dokument to dla mnie cos nowego. Chcialoby sie wiecej. Wciaz siedzi we mnie zlota zasada podzialu i niechec do przekrecania kadrow… Ech. Mam tylko nadzieje, ze udalo mi sie przekazac szczerosc i zyczliwosc tych ludzi, kaczek tez :D.

Musze napisac do Poradnii Psychologicznej dla Artystow. Na ulotke wpadlam w Lazni. Tak, to jest rozwiazanie ;).

Choc jak ktos mi mowi, ze moj styl jest symetryczny, to tak sie cieplej robi. Przynajmniej mam “styl” ;).

Swoja droga polecam te ekspozycje, tj. te z okazji 10-lecia Lazni. Duzo zdjec, duzo dobrych zdjec. Poleca rowniez Duma Topolowki. Zeby nie bylo, siedzialam z Duma Topolowki przez 3 lata w lawce, o :).

Kami

ps. Kaczuszki na zdjeciach sa przemile w dotyku. Trzy ostatnie nosza tytul roboczy “The way of the Duck”, co madrzejsi zakumaja ;).

ps2. Kupujcie kaczuszki, sa tansze niz chomiki!

ps3. Wybacz Martus, obiecalam sobie, ze kiedys to napisze :D.